. آخدا ! همینکه از اون بالا حواست به منم هست ، همینکه یه چشمت به منه و یه چشمت به اونایی که سایم رو با تیر می زنن ؛ خیالم راحته. خیالم راحته چون میدونم لشکر مژه هات مثه صد تا بادیگارد مراقبم هستند.. آخدا !..می خواستم بگم..هیچی..همین دیگه.. زیاده عرضی نیستمرسی که حواست ، همه جا به منم هست..می خواستم بگم خیلی رفیقی.. . . پ.ن. : در چشم تو شب اگر چه تیره ست در دیده ی او کند نهاری می گوید عشق با دو چشمش "مستی و خوشی و پر خماری"ای عقل اگر چه بس عزیزی در مست نظر مکن به خواری گر آن داری نکو نظر کن کان او دارد تو آن نداری . .

. سلام ای آفتابی! کربلایی! زائر خورشید!زیارت ها قبول ای قاصدک! با خود چه آوردید ؟صدایی.. ناله ای.. آهی پر از سوز و گداز انگار ـتمام راه را با کاروان بود.. آه ، فهمیدید ؟!!مشبّه از دلی پر شِکوه با لبخند ظاهر شدبه وجهی در شَبَه ـ تشبیه مجمل ـ حذف را دیدید ؟فراتِ چشمتان را قطره قطره گریه آوردیمشما یک جام از.. یعنی دلی از دجله پر کردید ؟!چه می گفت آنکه بی پا بال می زد، سردَوان می رفت ؟زمین با چرخِ یک چرخک* به پابوسیِ او چرخید !؟کنار در.. کنار آن ورودی.. پرده ای پس رفتکسی از پشت پرده گفت با لکنت : بفرمائید !شما وقتی که در هر شش جهت آئینه می دیدیددر آنجا یک پرنده ، بین کاغذ ها چه برمی چید ؟نگفت این نامه را با خود ببر تا قصر فرعون ها ؟به آوازی.. پیامی.. مرغِ "کوکو" را نمی پرسید؟* * *ببخشید! این همه پرسش شما را خسته می سازدولی با خود گلوبندی** وَ یا طوقی نیاوردید !؟..آسیه خوئی ..پاورقی ها :* چرخک : ویلچر ، صندلی چرخ دار** گلوبند : تعبیر دیگری ست از طوق که بر دور گردن پرندگانِ طوق دار ، منقش است. . .

. مرا به مزرعه ی روشنِ ستاره ببربرای چیدنِ گل های بی شماره ببربگیر دستِ مرا همچو طفل و در مهتاببه گردشِِ رمه ی ابر پاره پاره ببربه دشتِِ آبیِ مهتاب های رؤیاییبه بالِ ابر نشان و به یک اشاره ببرخیال کودکی ام لای لای می گویدمرا به جنبشِ آرام گاهواره ببربه راهِ کودکی ام سکّه ی شعف گُم شدبرای جُستن شادی مرا دوباره ببربه موی دختر همبازی ام، بزن گُلِ ماهبرای گردنِ او طوقی از ستاره ببربگیر سکّه ی خورشید و ماه را از منبرای مونسِ خُردم چو گوشواره ببربریز برسر و رویش شکوفه ی گیلاسمرا به شادیِ او تا کنم نظاره ببرتنِ گداخته ام چون کویر می گوید :مرا به بارشِ سرد و زلالِ چاره ببربیا سیاوش پاکی! سواره بر اسبتمرا ز جنگلی از آتش و شراره ببر. ."رضا افضلی" . .

. مَه بوسِ من !شما بهتر از تمام آدمیزادگان می دانید که اولین اختراع خداوند ، پیش از آنکه مخترعی را بیافریند ، "عشق" بود. بنابراین من هرگز با شما دشمن نبوده ام. من هیچگاه با هیچکس دشمن نبوده ام. اما نمی دانم چرا عده ای از کاشفانِ شوکران که کلامشان همیشه همرنگ و هم عطر با مکاشفات شان است ، مرا دشمن خود می دانند. من همیشه حتی برای آنها که خود را دشمن من می دانند دعا می کنم تا خویشتن را به دست خود ، مانند اخسران روزگار به هلاکت نیافکنند. شاید از همین روست که شمــــا مرا مسلح به بُرّنده ترین و کارآمدترین سلاح ، یعنی "عشق" می دانید.از شما ممنونم به خاطر اینکه شما نیز مانند من معتقدید که یکی از بارزترین خصیصه های "عشق" ، احترام است و انسان عاشق هرگز در گفتگوهایش با دیگران ، کلامی به دور از ادب و اخلاق بر زبان جاری نمی کند. از شما ممنونم که کماکان مانند سال های گذشته به خاطر من با بال های فرشته سان خود بر گونه ی شیاطین سیلی می زنید و گاه نیز باز هم به خاطر من از بال فرشتگان ، سیلی های فراوان می خورید.از شما بسیار سپاسگزارم که دوباره خود را برای نجات من اختراع کرده اید. شاید از همین روست که خد

. نگاه و حس مینیاتوری خدا نسبت به انسان ها دقیقاً همانند نگاه و حس مادران نسبت به فرزندان است.تنبیهی در کار نیست. اگر باشد برای تأدیب و بیداری ست. خدا دلِ مجازات ندارد.همانطور که پاداش مادران به فرزندان بدون چشمداشت است پاداش خدا نیز به تمامی موجودات ، بدون داشتن هیچ توقعی از آنان بذل می شود.یکی از دلایل صحیحی که در دیدگاه عرفانی ، "زن" را جلوه گاه و آینه ی خداوند می دانند همین است.یکی از دلایلِ این موضوع نیز که زنان زودتر و آسان تر از مردان به رموز هستی دست می یابند و در ساحت درک خداوند به سهولت به مشاهده ی او می رسند به دلیل تشابهات و سنخیت های بسیاری ست که در وجود خود و او می یابند و از ساده ترین راه ها برای آنان در معرفت او ، شناخت خود از زاویه ی همین مشابهت هاست.رودخانه ی وجود "زن" ، همیشه از گذرِ پر ترانه و عاشقانه ی او جاری ست...بنابراین به حس مینیاتوری آنان و نگاه عاطفی و مملو از احساسات آنان احترام بگذاریم.لطافت و شفافیت آیینه ی وجود زنان را با سنگ زدن که عملی متحجرانه و خاص انسان های وحشی ، نئاندرتال و عصر حجر است ؛ از بین نبریم. اصولاً به حریم هیچ انسانی آنقدر نزدیک نشویم

. یکی از اخبار پخش شده ی دیشب در شبکه ی خبر ، حاکی از اطلاعیه ی جدید دایره ی قضایی بود مبنی بر اینکه حمل هر گونه سلاح سرد مانند چاقو ، قمه ، ساتور و امثال آن ممنوع بوده و پیگرد قانونی دارد. یک مسئول دایره ی قضایی در این خبر متذکر شدند که در صورت مشاهده ، شخص مورد نظر سریعاً مورد پیگیری قرار می گیرد و بازداشت می شود. یکی دیگر از مسئولین دایره ی قضایی طی مصاحبه ی خبرنگار تلویزیون با ایشان ، یادآور شدند که : "فرق ندارد سلاح حمل شده ساتور قصابی باشد یا ساتور خانگی. چنانچه ساتور خانگی هم باشد و از آشپزخانه به بیرون از خانه حمل شود باز هم پیگرد قانونی دارد و ممنوع است و فرد مورد نظر بلافاصله دستگیر می شود."گویا خبرنگار رسانه ی ملی فراموش کرده بود که به جناب مسئول دایره ی قضایی توصیه کند تا از تولید هر گونه چاقوی ضامن دار مانند چاقوهای دسته زنجانی ممانعت شود.ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتصویر فوق تعدادی از چاقوهای دسته زنجانی را نشان می دهد که دسته های چوبی آن طرح بسیار عجیبی دارد. بر روی دسته های آن شکل و شمایل پادشاهان حکاکی شده و هر کدام یک تاج همایونی به

. عیسای بی حواری ! تاج گیاهی ات کو ؟گل کرد خارهایش از اشک های بانوهر روز می نوازد زخم سپیدِ زخمهبر تارِ انتظارت ، بر تار تارِ گیسومریم نشسته تنها با تاجِ تو به دامنبین دقیقه هایش ، مانند مرغِ کوکوگفتی شود برایت یاری شبیه جوهانستا مشق ها بگیرند از نکته های هر موحالا گناه خلقی بر دوش خود نهاده ستآیینه ای که هر روز می آورد به هر کودر خویش زاده مردی ، تا هرگزش نباشدپرواز ناگهانی ، رؤیای دیگران سوپایان دهد به دوران ـ چرخیدنِ مکررتکرارهای چرخه ، خورشیدهای بی سو ـعیسای بی حواری ! باز آ ببین که دیگراو هم صلیب خود را ، خود می کشد به بازو. .آسیه خوئی . .

. هنوز تا خرداد ماه 1396 بیش از هفت ماه باقی مانده و از یک ماه و اندی پیش ، بسیاری از سایت ها و صفحات مجازی مانند بعضی خبرگزاری های اینترنتی و همچنین مطبوعات و بعضی رسانه ها ، مأموریت یافته اند تا مثل فرصت های پیش از هر انتخابات در سال های گذشته ؛ به واکاوی ذهن مردم در خصوص آن دسته از مطالبات و خواسته هایی که از حکومت و نظام تقاضا دارند ؛ با هر تدبیر و ترفندی که در چنته دارند بپردازند.براستی هدف از این همه تلاش و اقدام و عمل در جهت ذهن خوانی مردم چیست !؟پر واضح است که بر اساس تجربیات بدست آمده ی مردم ایران در طی چند دهه ای که از آغاز حکومت جمهوری اسلامی می گذرد ، بر ملت ایران مسلم گشته است که این پیش فعالیت ها و بیش فعالی عوامل واکاوی پیش از هر انتخابات ، تنها یک دلیل دارد و آن هم برای خالی نبودن عریضه و پر شدن لیست عرایض و برنامه های کاندیداها به هنگام ایراد نطق هایشان در صحنه های مناظراتِ قبل از آغاز انتخابات است !!و اما نکات بسیار مهمی که از فرط بدیهی بودن ، مورد اغماض واقع شده این است که :1- آیا هدف برنامه ریزان و طراحان از واکاوی ذهن مردم در خصوص مطالبات شان پیش از هر انتخابات ای

. هر گاه روزنگار تقویم کشورهای اسلامی به ماه محرم می رسد و در این ایام به نحوه ی شهادت یکی از فرزندان امام سوم مسلمانان توسط تیر سه شعبه ی حرملة بن کاهل اسدی اشاره می شود ؛ آنچه که در ذهنم از کلمات "تیر سه شعبه" نقش می بندد مصائبی ست که بسیار سخت تر از مصیبت از دست دادن انسان های کاملی همچون امام حسین است.تیر سه شعبه ای که به واقع گلوگاه مسیر امام را نشانه رفته بود و با اتحاد و همبستگی با یکدیگر در صدد مسدود کردن راه تنفس افکار و اهداف او برآمده بود عبارت بود از :زر ، زور و تزویر. سرمایه داری انحصاری و اشرافیت گرایی ، قدرت حاکم و استبداد ، استحمار و فریب.یکی